به حافظ پناه ببريم (۸)

 

pic.gif

 

 

اي دل آن دم كه خراب از مي گلگون باشي<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                                                       بي زر و گنج به صد حشمت قارون باشي

در مقامي كه صدارت به فقيران بخشند

                                                        چشم دارم كه به جاه از مه افزون باشي

درره منزل ليلي كه خطرهاست در آن

                                          شرط اول قدم ان است كه مجنون باشي

نقطه ي عشق نمودم به تو هان سهو مكن

                                          ورنه چون بنگري از دايره بيرون باشي

كاروان رفت و تو د رخواب و بيايان بدر پيش

                                          كي روي ؟ ره ز كه پرسي ؟چه كني؟چون باشي

تاج شاهي طلبي ، گوهر ذاتي بنماي

                                          ور خود از تخمه ي جمشيد و فريدون باشي

ساغري نوش كن و جرعه بر افلاك فشان

                                                چند و چند  از غم ايام ، جگرخون باشي

حافظ از فقر مكن ناله كه گر شعر اين است

                                                هيچ خوشدل نپسندد كه تو محزون باشي

 

/ 0 نظر / 18 بازدید